![]() |
|
|||
|
Gecenin yalnızlığına eş sensizliğim.
Ben mahkum, Yalnızlık kelepçe, Gece gardiyan. Kaldım parmaklarımın ucunda. Ben hep gece ağlarım. O anlar beni, Neden sormaz. O an her saat, Her dakika, Yalnızlığımı, Sensizliği vurur, Durur. Ağlarım çaresizliğime. İsterim ki o an, Bu büyü bozulsun. İsterim Yüreğimden beynime sızan, Kan diye damarımda dolaşan, Bu acı son bulsun. Ve artık o an gelir, Ezanla birlikte Ne gardiyan, Ne kelepçe, Ne de mahkum kalır. Çünkü gece Bitmiştir artık... |
![]() |
| Bookmarks |
| Etiketler |
| gece |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|